Historyczne uwarunkowania wykorzystania psów w łowiectwie
Współpraca człowieka z psem w celach łowieckich sięga tysięcy lat wstecz i stanowi jeden z fundamentów naszej cywilizacji. Od zarania dziejów selekcjonowano osobniki, które wykazywały się szczególnymi predyspozycjami do tropienia, wystawiania czy osaczania zwierzyny w trudnym terenie. Ta naturalna selekcja ewoluowała przez wieki, prowadząc do powstania wyspecjalizowanych grup psów, które dzisiaj uznajemy za klasyczne rasy myśliwskie o ściśle określonych zadaniach.
Dawniej pojęcie rodowodu nie istniało w formie papierowej, jednak hodowcy doskonale znali pochodzenie swoich zwierząt i dbali o czystość linii użytkowych. Myśliwi wymieniali się doświadczeniami oraz najlepszymi osobnikami, aby wzmacniać pożądane cechy charakteru i budowy fizycznej u kolejnych pokoleń. W ten sposób powstawały lokalne populacje psów, które najlepiej radziły sobie w specyficznych warunkach klimatycznych i terenowych danego regionu geograficznego.
Współczesna kynologia łowiecka jest bezpośrednią kontynuacją tych tradycji, choć została ujęta w ramy formalne i organizacyjne przez międzynarodowe federacje. Obecnie rodowód jest nie tylko świadectwem pochodzenia, ale przede wszystkim gwarancją, że dany pies niesie w sobie geny swoich wybitnych przodków. Dzięki temu myśliwy decydujący się na konkretną rasę może z dużym prawdopodobieństwem oczekiwać określonego stylu pracy oraz zachowania w polu.
Definicja i znaczenie rodowodu w nowoczesnej kynologii
Rodowód to oficjalny dokument wystawiany przez uprawnioną organizację kynologiczną, który potwierdza przynależność danego osobnika do konkretnej rasy psów. Zawiera on szczegółowe dane dotyczące przodków zwierzęcia, zazwyczaj do kilku pokoleń wstecz, wymieniając ich osiągnięcia wystawowe oraz użytkowe. W Polsce jedyną organizacją zrzeszoną w Międzynarodowej Federacji Kynologicznej, która wydaje takie dokumenty o pełnej uznawalności, jest Związek Kynologiczny w Polsce.
Warto zrozumieć, że rodowód nie jest jedynie kawałkiem papieru potwierdzającym luksusowy status zwierzęcia, lecz narzędziem zootechnicznym służącym do planowej hodowli. Dzięki niemu hodowca może unikać nadmiernego pokrewieństwa między osobnikami oraz śledzić występowanie wad genetycznych w poszczególnych liniach. Dla przyszłego właściciela psa myśliwskiego jest to informacja o potencjale, jaki drzemie w szczenięciu, co jest kluczowe przy planowaniu szkolenia.
W dokumencie tym odnajdziemy również informacje o wynikach badań zdrowotnych przodków, co w przypadku psów pracujących ma kolosalne znaczenie dla ich długowieczności. Pies myśliwski jest poddawany dużym obciążeniom fizycznym i psychicznym, dlatego jego kondycja zdrowotna musi być nienaganna. Posiadanie udokumentowanego pochodzenia pozwala zminimalizować ryzyko wystąpienia chorób dziedzicznych, które mogłyby wykluczyć psa z aktywnego udziału w polowaniach.
Rola Polskiego Związku Łowieckiego w kynologii użytkowej
Polski Związek Łowiecki odgrywa kluczową rolę w promowaniu kynologii łowieckiej i ustalaniu zasad wykorzystania psów w obwodach łowieckich. Organizacja ta kładzie ogromny nacisk na to, aby psy biorące udział w polowaniach posiadały odpowiednie uprawnienia oraz predyspozycje potwierdzone przez ekspertów. Choć prawo łowieckie wprost nie zakazuje używania psów bez rodowodu, to regulaminy wewnętrzne PZŁ wprowadzają istotne ograniczenia w tej materii.
Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, aby pies mógł być oficjalnie uznany za psa myśliwskiego w strukturach związku, musi on posiadać udokumentowane pochodzenie. Jest to niezbędne do brania udziału w oficjalnych próbach i konkursach pracy, które są jedynym wymiernym sposobem sprawdzenia wartości użytkowej zwierzęcia. Bez tych certyfikatów myśliwy nie może liczyć na pełne uznanie swojego towarzysza przez środowisko kynologiczne zrzeszone w związku.
PZŁ promuje hodowlę psów rasowych, ponieważ tylko one dają gwarancję utrzymania wysokiego poziomu pracy w łowiskach na przestrzeni wielu kolejnych lat. Wsparcie dla certyfikowanych hodowli przejawia się w organizowaniu szkoleń, warsztatów oraz licznych imprez kynologicznych, które integrują środowisko pasjonatów. Dzięki temu możliwe jest zachowanie unikalnych cech takich ras jak gończe polskie, ogary czy polskie spaniele myśliwskie, stanowiących nasze dziedzictwo.
Przewidywalność cech użytkowych i instynktu łowieckiego
Jednym z najważniejszych argumentów przemawiających za posiadaniem psa z rodowodem jest przewidywalność jego przyszłych zachowań oraz wrodzonych instynktów. Każda rasa myśliwska została stworzona do wykonywania konkretnych zadań, takich jak wystawianie zwierzyny drobnej czy tropienie postrzałków zwierzyny grubej. Kupując psa rasowego, myśliwy zyskuje pewność, że jego podopieczny będzie posiadał specyficzne cechy, które są zakodowane w jego kodzie genetycznym.
W przypadku psów bez rodowodu, nawet jeśli wizualnie przypominają one daną rasę, nigdy nie mamy pewności co do ich temperamentu. Pies w typie wyżła może nie wykazywać naturalnej stójki, a pies w typie jamnika może bać się wejścia do nory. Takie nieprzewidziane braki w instynkcie znacząco utrudniają proces szkolenia i mogą prowadzić do frustracji zarówno u przewodnika, jak i u samego zwierzęcia.
Rodowód gwarantuje, że przez pokolenia selekcjonowano osobniki o stabilnym charakterze i silnej pasji łowieckiej, która jest fundamentem sukcesu w terenie. Pies rasowy rodzi się z pewnym zestawem narzędzi, które człowiek musi jedynie odpowiednio oszlifować w trakcie regularnego treningu. Dzięki temu proces nauki jest znacznie bardziej efektywny i pozwala na szybsze wprowadzenie młodego psa do czynnej służby w łowisku podczas polowania.
Zdrowie i profilaktyka genetyczna w kontrolowanych hodowlach
Kwestia zdrowia jest absolutnie fundamentalna dla każdego, kto planuje aktywne polowanie z psem przez co najmniej kilkanaście sezonów łowieckich. Legalne hodowle zrzeszone w uznanych organizacjach są zobligowane do przeprowadzania szeregu badań u zwierząt dopuszczanych do rozrodu w danym roku. Pozwala to na eliminację z puli genetycznej osobników obciążonych dysplazją stawów biodrowych, chorobami serca czy genetycznymi schorzeniami wzroku.
W przypadku psów niewiadomego pochodzenia ryzyko wystąpienia poważnych problemów zdrowotnych w wieku dorosłym jest znacznie wyższe niż u psów rodowodowych. Często zdarza się, że młody pies, w którego szkolenie włożono mnóstwo energii i czasu, musi przedwcześnie zakończyć karierę z powodu wad ukrytych. Koszty leczenia psa z wadami genetycznymi wielokrotnie przewyższają różnicę w cenie zakupu szczenięcia z pewnego i sprawdzonego źródła hodowlanego.
Wybierając psa z rodowodem, otrzymujemy wgląd w historię zdrowotną jego przodków, co pozwala na świadome zarządzanie ryzykiem podczas zakupu. Profesjonalni hodowcy dbają nie tylko o brak wad fizycznych, ale również o ogólną witalność i odporność swoich linii hodowlanych. Zdrowy pies to nie tylko oszczędność finansowa, ale przede wszystkim komfort psychiczny myśliwego i dobrostan samego zwierzęcia pracującego w trudnych warunkach.
Udział w konkursach i próbach pracy psów myśliwskich
Próby i konkursy pracy psów myśliwskich są integralną częścią kultury łowieckiej oraz jedynym obiektywnym sposobem oceny przydatności psa do polowania. Są one otwarte niemal wyłącznie dla psów posiadających rodowody uznawane przez Międzynarodową Federację Kynologiczną lub jej krajowych partnerów. Udział w tych wydarzeniach pozwala myśliwemu na porównanie umiejętności swojego psa z innymi przedstawicielami danej rasy pod okiem ekspertów.
Zdobycie dyplomu z konkursu pracy jest często warunkiem koniecznym do uzyskania uprawnień hodowlanych dla danego psa lub suki w przyszłości. System ten zapewnia, że do rozrodu trafiają wyłącznie te osobniki, które faktycznie potrafią pracować w polu, lesie czy wodzie. Dla właściciela psa bez dokumentacji ta droga rozwoju kynologicznego jest całkowicie zamknięta, co ogranicza go do amatorskiego wykorzystania zwierzęcia.
Prestiż związany z sukcesami na arenie kynologicznej przekłada się na uznanie w środowisku myśliwskim oraz daje ogromną satysfakcję z dobrze wykonanej pracy szkoleniowej. Konkursy są również doskonałą okazją do wymiany doświadczeń z innymi przewodnikami oraz obserwowania różnorodnych stylów pracy psów myśliwskich. Pies z rodowodem otwiera przed swoim właścicielem drzwi do świata sportu kynologicznego, który jest niezwykle pasjonujący i bardzo rozwojowy.
Status prawny psów nierasowych podczas polowań
W polskim systemie prawnym nie istnieje bezpośredni zakaz zabierania na polowanie psa, który nie posiada dokumentu potwierdzającego jego rasowe pochodzenie. Jednakże, właściciel takiego psa musi liczyć się z licznymi ograniczeniami natury formalnej oraz organizacyjnej w obrębie swojego koła łowieckiego. Wielu zarządców obwodów preferuje psy rasowe, ponieważ ich obecność podnosi standard polowania i gwarantuje bezpieczeństwo oraz skuteczność działań w terenie.
Należy pamiętać, że zgodnie z prawem każda osoba wprowadzająca psa do lasu jest odpowiedzialna za jego zachowanie oraz ewentualne szkody. W przypadku psów rasowych, które przeszły testy psychiczne i użytkowe, ryzyko niekontrolowanego ataku na zwierzynę lub inne psy jest minimalne. Psy o nieznanym pochodzeniu mogą wykazywać niepożądane agresywne zachowania, co w ekstremalnych przypadkach może prowadzić do konfliktów prawnych z udziałem ich właścicieli.
Wiele ubezpieczeń dedykowanych myśliwym i ich psom uzależnia wysokość składki lub w ogóle możliwość zawarcia polisy od posiadania rodowodu przez czworonoga. Firma ubezpieczeniowa traktuje psa rasowego jako zwierzę o większej wartości rynkowej oraz bardziej przewidywalnym profilu ryzyka podczas pracy. Brak rodowodu może zatem utrudnić uzyskanie odszkodowania w sytuacji nieszczęśliwego wypadku, który może zdarzyć się w trakcie trudnego polowania.
Etyka hodowlana a problematyka pseudohodowli
Kupując psa bez rodowodu, myśliwy często nieświadomie wspiera zjawisko pseudohodowli, gdzie zwierzęta są rozmnażane bez żadnej kontroli nad ich dobrostanem. W takich miejscach jedynym motywem działania jest zysk, co odbywa się kosztem zdrowia suk oraz braku odpowiedniej socjalizacji szczeniąt. Psy z takich źródeł często rodzą się w niewłaściwych warunkach, co rzutuje na ich późniejszą kondycję psychiczną oraz fizyczną.
Etyczny myśliwy powinien stać na straży dobrostanu zwierząt i wspierać jedynie te miejsca, które dbają o standardy hodowlane i kynologiczne. Rodowód jest dowodem na to, że hodowca podlega nadzorowi odpowiednich organów i musi przestrzegać restrykcyjnych regulaminów ochrony zwierząt. Wspieranie legalnych hodowli to inwestycja w przyszłość danej rasy oraz wyraz szacunku dla trudu osób oddanych pasji kynologicznej.
Wybór psa z udokumentowanym pochodzeniem to również walka z nielegalnym handlem psami, który jest plagą współczesnego świata i źródłem wielu cierpień. Myśliwi jako grupa silnie związana z naturą powinni dawać przykład odpowiedzialnego podejścia do opieki nad zwierzętami towarzyszącymi im w pracy. Świadoma decyzja o zakupie psa z rodowodem jest aktem dojrzałości oraz dowodem na zrozumienie skomplikowanych mechanizmów rządzących współczesną kynologią.
Specjalizacja rasowa a specyfika polskiego terenu
Polska charakteryzuje się dużą różnorodnością łowisk, od gęstych lasów nizinnych po trudne tereny górskie i rozległe obszary wodno-błotne na północy. Każdy z tych terenów wymaga od psa myśliwskiego nieco innych umiejętności fizycznych oraz specyficznych cech charakteru do pracy. Rasy psów myśliwskich z rodowodem są wynikiem wieloletniej selekcji pod kątem konkretnych warunków bytowania i sposobów polowania w Europie.
Przykładowo, gończy polski został wyhodowany do pracy w trudnym, leśnym terenie, charakteryzując się dużą wytrzymałością oraz specyficznym głosem informującym myśliwego o pozycji zwierzyny. Wyżeł niemiecki krótkowłosy to z kolei wszechstronny pomocnik, który doskonale radzi sobie zarówno z wystawianiem ptactwa, jak i z pracą w wodzie. Precyzyjne dopasowanie rasy do potrzeb łowiska jest możliwe tylko wtedy, gdy mamy pewność co do pochodzenia psa.
Pies nierasowy może posiadać mieszankę cech różnych ras, co czyni go nieprzewidywalnym w sytuacjach wymagających wysokiej specjalizacji podczas pracy w terenie. W trudnych warunkach zimowych lub przy tropieniu rannego dzika, precyzja i pewność działania są kluczowe dla bezpieczeństwa psa i myśliwego. Posiadanie psa o znanej charakterystyce pracy pozwala na lepsze planowanie działań i zwiększa szanse na sukces podczas każdego wyjścia.
Psychika i stabilność emocjonalna psa myśliwskiego
Praca myśliwska wymaga od psa ogromnej odporności psychicznej, zwłaszcza w obliczu huku wystrzałów, obecności wielu ludzi oraz kontaktu z groźną zwierzyną. Psy rasowe są selekcjonowane nie tylko pod kątem wyglądu, ale przede wszystkim pod kątem stabilności ich układu nerwowego i odwagi. Rodowód daje nam wgląd w to, czy przodkowie danego psa byli opanowani i potrafili pracować pod dużym ciśnieniem.
Pies lękliwy lub nadpobudliwy jest nie tylko nieużyteczny podczas polowania, ale może stać się wręcz niebezpieczny dla otoczenia w sytuacjach stresowych. W przypadku psów z niepewnych źródeł często dochodzi do przekazania wadliwej psychiki, co objawia się paniką na dźwięk strzału czy agresją lękową. Takie defekty charakteru są niezwykle trudne do wyeliminowania poprzez szkolenie i często dyskwalifikują psa jako pomocnika myśliwego.
Dobry pies myśliwski musi potrafić wyciszyć się po intensywnej pracy i być łagodnym towarzyszem w życiu codziennym oraz domowym. Stabilność emocjonalna jest cechą dziedziczną, na którą profesjonalni hodowcy kładą ogromny nacisk przy doborze par hodowlanych do rozrodu. Inwestując w psa z rodowodem, kupujemy również spokój ducha, wiedząc, że nasz partner w łowisku nie zawiedzie nas w krytycznym momencie.
Ekonomiczne aspekty posiadania psa z rodowodem
Choć cena zakupu szczenięcia z rodowodem jest zazwyczaj znacznie wyższa niż w przypadku psa bez dokumentów, jest to inwestycja opłacalna w dłuższej perspektywie. Niższa cena zakupu psa nierasowego jest często złudna, ponieważ szybko może zostać zniwelowana przez koszty wizyt u weterynarza. Leczenie schorzeń dziedzicznych jest procesem długotrwałym i kosztownym, który obciąża domowy budżet przez wiele lat życia psa.
Ponadto, czas poświęcony na szkolenie psa, który nie wykazuje wrodzonych pasji, jest z punktu widzenia myśliwego stratą cennej energii i zasobów. Pies rasowy uczy się szybciej i efektywniej, co pozwala na szybsze osiągnięcie zamierzonych celów użytkowych w trakcie treningu terenowego. Wartość użytkowa psa z certyfikatami rośnie wraz z jego wiekiem i doświadczeniem, co stanowi również pewnego rodzaju zabezpieczenie kapitału.
Należy również uwzględnić fakt, że psy z rodowodem mają większą wartość w przypadku ewentualnej konieczności ich odsprzedaży lub poszukiwania dla nich nowego domu. Są one po prostu bardziej pożądane na rynku kynologicznym ze względu na swoją udokumentowaną jakość i potencjał hodowlany. Wyższy koszt początkowy jest więc ceną za gwarancję jakości, zdrowia i przewidywalności, co w kynologii łowieckiej jest absolutnie kluczowe.
Rejestracja w księgach wstępnych i alternatywne ścieżki
Dla niektórych ras psów myśliwskich, zwłaszcza tych rodzimych, istnieją mechanizmy pozwalające na wprowadzenie psa do oficjalnego obiegu bez pełnego rodowodu. Księga wstępna służy do rejestracji osobników, które wykazują cechy typowe dla danej rasy, ale ich pochodzenie nie zostało wcześniej udokumentowane. Jest to szansa dla właścicieli wyjątkowo uzdolnionych psów na włączenie ich do planowej hodowli pod nadzorem związku kynologicznego.
Proces ten jest jednak rygorystyczny i wymaga oceny psa przez kilku sędziów kynologicznych, którzy muszą potwierdzić jego zgodność ze wzorcem rasy. Dopiero po uzyskaniu odpowiednich wpisów i spełnieniu wymogów użytkowych, potomstwo takiego psa może w przyszłości otrzymać pełnoprawne rodowody. Jest to jednak rozwiązanie wyjątkowe, stosowane głównie w celu ratowania lub poszerzania puli genetycznej rzadkich ras psów myśliwskich.
Większość popularnych ras, takich jak labradory czy setery, ma zamknięte księgi rodowodowe, co oznacza, że nie ma możliwości zarejestrowania psa bez znanych przodków. Dlatego dla przeciętnego myśliwego najpewniejszą drogą do posiadania rasowego pomocnika pozostaje zakup szczenięcia z już istniejącej, zarejestrowanej hodowli. Alternatywne ścieżki są żmudne i nie dają gwarancji sukcesu, co czyni je mało praktycznymi dla osób szukających psa do pracy.
Wymogi formalne w przypadku polowań zagranicznych
Wyjazd na polowanie za granicę z własnym psem wiąże się z koniecznością spełnienia szeregu wymogów weterynaryjnych oraz kynologicznych obowiązujących w danym kraju. W wielu państwach europejskich, takich jak Niemcy czy Austria, etyka łowiecka i przepisy są bardzo restrykcyjne w kwestii pochodzenia psów. Często wstęp na polowanie zbiorowe mają wyłącznie te zwierzęta, które posiadają uznawane międzynarodowo rodowody FCI.
Brak dokumentacji może uniemożliwić myśliwemu realizację jego pasji poza granicami kraju, co jest dużym ograniczeniem dla osób lubiących podróżować. Organizatorzy komercyjnych polowań dbają o wysoką jakość usług, dlatego wymagają od uczestników posiadania psów o potwierdzonych umiejętnościach i pochodzeniu. Pies z rodowodem jest traktowany jako profesjonalne narzędzie pracy, co ułatwia wszelkie formalności związane z uczestnictwem w zagranicznych łowach.
Również przepisy dotyczące transportu zwierząt oraz ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej mogą być bardziej korzystne dla właścicieli psów rasowych w ruchu międzynarodowym. Posiadanie oficjalnego certyfikatu pochodzenia ułatwia identyfikację zwierzęcia oraz potwierdza jego status prawny w oczach zagranicznych służb i organizacji łowieckich. To kolejny argument za tym, że warto zainwestować w psa z pełną dokumentacją kynologiczną już na starcie.
Tradycja i etykieta łowiecka związana z kynologią
Łowiectwo to nie tylko pozyskiwanie zwierzyny, ale przede wszystkim bogata kultura, tradycja i specyficzna etykieta, która kształtowała się przez stulecia. Pies myśliwski jest integralną częścią tego dziedzictwa, a jego rasowość jest postrzegana jako wyraz dbałości o estetykę i formę polowania. W kręgach myśliwskich posiadanie dobrze ułożonego psa rasowego jest powodem do dumy i świadczy o profesjonalizmie jego właściciela.
Etykieta łowiecka nakazuje szacunek do zwierzyny, co przejawia się między innymi w dbałości o to, aby postrzałki były sprawnie odnajdywane i dochodzone. Do tego celu najlepiej nadają się wyspecjalizowane rasy posokowców czy wyżłów, których praca jest kwintesencją kynologicznego kunsztu i tradycji. Używanie psów o nieznanym pochodzeniu bywa postrzegane jako pewnego rodzaju niedbalstwo i brak szacunku dla utrwalonych przez pokolenia standardów łowieckich.
Udział w uroczystych pokotach czy paradach myśliwskich z psem rasowym podkreśla więź myśliwego z historią i etosem tej szlachetnej profesji. Wygląd psa, jego postawa oraz styl pracy są elementami, które budują wizerunek współczesnego myśliwego jako opiekuna przyrody i kultywatora tradycji. Rodowód jest w tym kontekście biletem do świata, w którym jakość i pochodzenie mają fundamentalne znaczenie dla tożsamości grupy.
Różnice między psem w typie rasy a psem rasowym
W potocznym języku często myli się pojęcie psa rasowego z psem w typie rasy, co prowadzi do wielu nieporozumień przy zakupie szczenięcia. Pies w typie rasy to osobnik, który jedynie wizualnie przypomina daną rasę, ale nie posiada żadnych dokumentów potwierdzających jego pochodzenie genetyczne. Może on nieść w sobie domieszkę krwi wielu innych ras, co sprawia, że jego cechy użytkowe są całkowitą niewiadomą dla właściciela.
Prawdziwy pies rasowy to taki, którego pochodzenie jest udokumentowane w sposób niebudzący wątpliwości przez uprawnioną do tego instytucję kynologiczną. Różnica ta jest kluczowa nie tylko ze względu na prestiż, ale przede wszystkim ze względu na gwarancję przekazywania pożądanych cech łowieckich. W typie rasy możemy spotkać psy o bardzo różnorodnych charakterach, które często nie mają nic wspólnego z opisem wzorca rasy.
Dla myśliwego różnica ta objawia się najdotkliwiej w trakcie pracy w łowisku, gdzie instynkt i determinacja psa są wystawiane na najcięższą próbę. Pies rasowy, dzięki selekcji, posiada wrodzoną chęć do współpracy z człowiekiem i naturalną pasję do odnajdywania zwierzyny w terenie. Pies w typie rasy może okazać się doskonałym psem domowym, ale w warunkach polowania może mu zabraknąć kluczowych umiejętności.
Podsumowanie znaczenia dokumentacji w pracy myśliwego
Podsumowując powyższe rozważania, należy stwierdzić, że choć formalnie pies myśliwski nie musi posiadać rodowodu do samego udziału w polowaniu, jest on niezbędny dla profesjonalisty. Rodowód stanowi jedyną wiarygodną gwarancję zdrowia, stabilności psychicznej oraz wysokich walorów użytkowych zwierzęcia pracującego w trudnych warunkach. Jest to dokument, który chroni interesy myśliwego oraz zapewnia dobrostan i ciągłość hodowlaną wyspecjalizowanych ras psów.
Wybór psa z rodowodem to decyzja o charakterze etycznym, która wspiera legalne hodowle i przyczynia się do zwalczania patologii w świecie kynologicznym. Dzięki dokumentacji myśliwy zyskuje dostęp do szerokiego wachlarza konkursów, szkoleń i tradycji, które wzbogacają jego życie łowieckie i podnoszą umiejętności. Jest to inwestycja, która zwraca się wielokrotnie w postaci wiernego, sprawnego i przewidywalnego towarzysza przez wiele lat wspólnych łowów.
Współczesna kynologia łowiecka stawia na jakość i specjalizację, co jest niemożliwe do osiągnięcia bez oparcia o solidne podstawy genetyczne potwierdzone rodowodem. Każdy myśliwy stojący przed wyborem psa powinien głęboko rozważyć wszystkie aspekty prawne, biologiczne i tradycyjne, które przemawiają za wyborem psa rasowego. Ostatecznie to właśnie pies z rodowodem pozwala w pełni cieszyć się pięknem pracy kynologicznej i sukcesami w każdym polskim łowisku.